Deborah van Rosmalen

Deborah van Rosmalen

Ik ben Deborah van Rosmalen, getrouwd en trotse moeder van vier kinderen. Wij wonen in Utrecht. Op 28 juli 2020 kreeg ik de diagnose alvleesklierkanker. Ik dacht: “Dit is einde verhaal”. De tumor zat rond een van mijn aders, waardoor veilig opereren niet mogelijk was. Bij die eerste diagnose gaven ze me nog drie maanden, maar ze gunden mij nog een palliatieve chemo. Ik heb alles aangegrepen wat ik nog kon. Ik was nog lang niet klaar met leven.

Een vriendin van ons kende prof. dr. Casper van Eijck. We hebben hem bezocht en gevraagd naar zijn mening. Hij zag het gelukkig iets minder somber in dan mijn andere behandelaars. Door het volgen van chemotherapie en bestraling wisten we de tumor van 5 naar 0,6 cm te laten slinken. Casper was zeer positief over hoe de tumor reageerde op de therapieën. Wel wilde hij voor de zekerheid nog een kijkoperatie doen, om uit te kunnen sluiten dat er uitzaaiingen waren. Op 8 juli 2021 kreeg ik een zogeheten Whipple-operatie toen bleek ook dat er geen uitzaaiingen waren.

Nu ben ik schoon verklaard. Nog steeds vind ik elke dag spannend en is er een gevoel van onzekerheid. Toch probeer ik positief te blijven en vooruit te kijken. Ik ben een van de gelukkigen die mee kunnen doen met het onderzoek naar dendritische celtherapie. In november 2021 krijg ik mijn eerste behandeling. Een therapie volledig mogelijk gemaakt met fondsen gedoneerd aan Support Casper. Ik wens dat er aandacht komt voor vroege opsporing van deze ziekte en dat het overleven van alvleesklierkanker voor veel meer mensen mogelijk wordt gemaakt door het onderzoek van Support Casper.