Henk Heijloo

Henk Heijloo

Ik ben Henk Heijloo, 73 jaar en geboren in het Gelderse Oosterbeek. Mijn vrouw Gisela en ik hebben een samengesteld gezin met drie kinderen en ondertussen alweer vier prachtige kleinkinderen. We zijn al 26 jaar samen waarvan 21 jaar getrouwd.

In 2019 kreeg ik last van vage buikklachten. Een half jaar verder waren ze er nog steeds en heb ik mijn huisarts ervoor bezocht. Na enkele tests heb ik een echo laten doen. Op 4 februari 2020 werd ik gebeld. De arts wilde telefonisch eigenlijk niet zeggen wat er precies aan de hand was. Na enig aandringen kwam de gevreesde diagnose: “Er is een tumor op de alvleesklier te zien, en dat is helaas een somber perspectief”. Mijn wereld stond op z’n kop: ik kreeg mijn doodvonnis te horen.

Een goede relatie van mij is prof. dr. Bob Pinedo. Ik maakte direct een afspraak bij hem in het VU. In de tussentijd vertelden wij onze kinderen het slechte nieuws. Mijn schoondochter zat huilend op kantoor. Haar baas vroeg haar wat er aan de hand was. Ze vertelde hem over mijn diagnose waarop hij zei: “Er is iemand die je schoonvader kan helpen: prof. dr. Casper van Eijk in het Erasmus Medisch Centrum”. Prof. dr. Pinedo stond dat advies bij. Ik wist wat mij te doen stond en gelukkig kon ik snel bij Casper terecht. Geluk bij een ongeluk bleek mijn tumor zich op een operabele plek te bevinden en had ik geen uitzaaiingen.

In de periode maart tot juli 2020 onderging ik acht kuren chemotherapie. De eerste kuur ging nog, maar daarna werd het loodzwaar. Met dank aan mijn vrouw heb ik het volgehouden. Echt een kanjer is ze; ze heeft mij er echt doorheen geloodst. Na afronding van de chemotherapie heb ik zes weken gerust ter voorbereiding op de operatie. Vorig jaar oktober volgde de scan na de operatie en alles zag er goed uit. Gelukkig nog steeds geen uitzaaiingen. Dat betekende dat ik mee mocht doen aan een nieuwe, door Casper en z’n team ontwikkelde vorm van immuuntherapie: dendritische celtherapie. Vijf kuren over een periode van acht maanden. De therapie heb ik ondertussen afgerond en ik voel me goed en gezond. Na afloop van de laatste kuur en laatste scan belde Casper me op met de uitslag: “Brandschoon!”.

Het is tegen alle verwachtingen in, maar dankzij Support Casper ben ik er nog. Onderzoek naar behandelmethoden in de strijd tegen alvleesklierkanker zijn zo bitterhard nodig. Meer mensen hebben recht op baanbrekende behandelingen en daarvan te kunnen profiteren. Ik hoop daarom dat donaties voor verder onderzoek het verschil gaan maken in de zoektocht naar een adequate behandeling.