Nu moet het echt anders! Het lichaam ondersteunen om zelf alvleesklierkanker te verslaan: dat is volgens mij de toekomst.

- Casper van Eijck -

Ik ken Casper van mijn tijd bij Feyenoord en ben erg onder de indruk van zijn onderzoek naar innovatieve behandelmethoden tegen alvleesklierkanker

- Ronald Koeman -

Het ziekbed van mijn vader was zo vreselijk kort. Toen ik hoorde over het baanbrekende onderzoek van Casper, wist ik direct dat ik hier mijn steentje aan bij wilde dragen.

- Lars Boele -

Ik heb mijn man verloren in zes weken tijd omdat er geen behandeling is die werkt. Casper wil daar verandering in brengen!

- Astrid Joosten -

Bekijk de video 

De grootste kwaliteit van Casper is dat hij menselijk met zijn patiënten omgaat.

- René van der Gijp -

Mijn vader heb ik verloren aan deze vreselijke ziekte. Ik steun Casper zodat andere mensen deze pijn bespaard kan blijven.

- Ellen Hoog -

Bekijk de video 

Persoonlijke verhalen

Iedereen die in zijn directe omgeving te maken krijgt met alvleesklierkanker weet hoe slopend de ziekte is en met welke snelheid het proces zich voltrekt. Er lijkt vaak nauwelijks tijd om stil te staan bij de impact die de ziekte heeft op de patiënt en op de directe omgeving. Met het delen van de verhalen van patiënten en hun naasten hopen we bij te kunnen dragen aan de erkenning van het leed.



Madelon Beusink

Op 6 februari 2015 kreeg ik het telefoontje dat ik me nog zo goed kan herinneren. Het was mijn vader die belde. Ondanks dat ze gescheiden waren was hij degene die met mijn moeder meeging naar het ziekenhuis. Hij belde mij voor de uitslag.
‘Ga even zitten. Het is niet goed. Mama heeft alvleesklierkanker.’ Ik had nog geen idee en tegelijkertijd wist ik het meteen. Dit is echt foute boel. En dat was het ook. Op 16 augustus 2016 is mijn moeder aan deze slopende ziekte overleden. De anderhalf jaar die ze na de diagnose nog heeft geleefd heb ik beschreven in mijn boek RAUW.

De dag dat je hoort dat je moeder alvleesklierkanker heeft, vergeet je niet. Dit geldt ook voor de dagen, soms weken of maanden die volgen. Tot het overlijden dat erop volgt. Madelon heeft met een ontwapenende eerlijkheid een verslag geschreven over deze periode in haar leven en dat van haar moeder.

Madelon Beusink

Het is een verhaal over vasthouden en loslaten van wat had kunnen zijn. Eerst nog het gevecht om weer beter te worden. Daarna het proberen te genieten van de resterende tijd, ook al voelde dat soms zinloos. Het is een verslag van de rauwe gevoelens en diepe emoties die gepaard gaan met verlies. Van een dierbare, of van je eigen leven. Het aanlopen tegen eigen grenzen, of die van een ander.

Madelon had de stille wens dat ze door het overlijden van haar moeder inzicht zou krijgen in datgene wat voor ons allemaal nog zo'n mysterie is. Dat is niet gebeurd. De overgang van een levend wezen, hoe fragiel ook, naar een dood lichaam blijft ongrijpbaar, indrukwekkend en allesomvattend. En iets waar we uiteindelijk allemaal mee te maken krijgen.

Boek Rauw

In het boek doe ik gedetailleerd verslag van de laatste levensfase van mijn moeder. Haar ziekte en het proces van sterven heeft een grote indruk op me gemaakt, dat wilde ik graag vastleggen en van me afschrijven. Terwijl ik hiermee bezig was, kwam ik in contact met Support Casper. Meteen wist ik dat ik een deel van de opbrengst van het boek aan hen zou doneren.
Een mogelijke genezing komt voor mijn moeder en vele anderen met haar helaas te laat, maar ik heb grote bewondering voor de inzet, bevlogenheid en kunde van Prof. dr. Casper van Eijck en zijn team. Ik ben dankbaar dat ik op deze manier een klein beetje kan bijdragen aan het onderzoek naar genezing van alvleesklierkanker.

Wil je het verhaal van mijn moeder lezen en hiermee ook Support Casper steunen? Dan kun je RAUW bestellen via www.boekenbestellen.nl/boek/rauwroman

- Madelon Beusink, juli 2019 -




Marc van der Klooster

Ook ik ben mijn lieve moeder verloren aan de gevreesde sluipmoordenaar alvleesklierkanker. Mijn moeder had een kort ziekbed van 7 weken. De impact is groot.
De diagnose begin maart kwam erg hard aan, als een echte mokerslag! Vrij kort daarna overleed ze. De emotionele achtbaan die daarop volgt is ongekend.

In augustus 2018 kreeg mijn moeder last van buikpijnen en ook maagzuur. Daarop ging ze naar de huisarts. Ze werd doorgestuurd naar het ziekenhuis voor een maagbiopt en een slokdarmbiopt.
Om maag-en slokdarmkanker uit te sluiten. De biopten waren schoon. Daar waren we nog blij mee. Ze kreeg medicatie tegen de maagzuur. De buikpijnen bleven.
Ze dachten vervolgens aan haar darmen.
Een verstopte darm? Mijn moeder kreeg laxeermiddel mee. Buikpijnen bleven. Een ontstoken dikke darm met mogelijk een abces was de volgende conclusie. Begin maart waren haar bloedwaarden ineens erg hoog.

Er werd door de artsen gedacht dat de abces in de dikke darm door was gebroken. Daarop werd besloten tot een CT scan. Van een ontstoken dikke darm met een abces was geen sprake. Er volgde een vernietigende diagnose. Mijn moeder had een tumor in de alvleesklier die al uitgezaaid was in de lever. Operatie kon niet meer baten. Er werd direct een palliatief traject opgestart.
Chemo (folfirinox) had geen baat meer zei de oncoloog. Hier zou ze erg ziek van worden. De levensverlenging zou beperkt zijn. Mijn moeder zag af van verdere behandelingen.

Dapper onderging ze haar lot. Ze werd steeds vermoeider. Daardoor kon ze steeds minder.
Ze verloor al haar energie. Ze had ook veel pijn aan haar lever. Dit werd deels onderdrukt door morfine. Ze hield op den duur haar eten ook niet meer binnen. Hierdoor verloor ze nog meer energie. Ze kon op het laatst niet meer uit bed komen.

Op Koningsdag overleed ze. Diep triest. De impact op mij, mijn vader en andere familie en vrienden is erg groot! Het ongeloof dat ze er niet meer is, is erg groot.
De tijd van diagnose tot overlijden gaat echt heel erg snel! De ziekte grijpt als een wilde om zich heen.

Ik heb Casper van Eijck gemaild toen mijn moeder ziek was. Hij gaf mij direct antwoord. En hij leefde enorm met me mee. Zo bedankt! Ook voor uw bereikbaarheid. Dat is zeer gewaardeerd!

Casper van Eijck gaat de strijd aan tegen deze zeer gevreesde kanker. De meest agressieve kanker in haar soort. Daarom is het zeer van belang dat hij hierin gesteund wordt. Om tot een oplossing te komen. Een wapen dat deze vernietigende ziekte kan bestrijden. En in de toekomst hiermee het leed voor anderen te besparen. Leed dat mijn moeder, mij en mijn vader en ook vele andere patiënten en nabestaanden helaas wel is overkomen.

- Marc van der Klooster, juni 2019 -



Meer persoonlijke verhalen

Living With Hope Foundation is aantal jaren geleden opgericht om informatie en inspiratie te geven aan mensen met alvleesklierkanker en hun dierbaren. En neem vooral contact met ons op als u ook een verhaal -liefst met foto- wilt delen.

Living With Hope Foundation